
Oproep aan Den Haag: kom met samenhangend onderwijsbeleid
Weinig wijzer. Die woorden kwamen in mij op nadat ik het resultaat van het jaarlijkse commissiedebat onderwijs eind mei had laten bezinken. Op de agenda stond véél papierwerk, naast de lange brief die het kabinet aan de Tweede Kamer stuurde. Er kwamen ook veel zorgen langs, die ik zeker deel. Denk alleen al aan de 70 duizend thuiszitters en de groeiende wachtlijsten voor het gespecialiseerd onderwijs.
De belangrijkste boodschap van Kamerleden die ik hoorde: zorg nu dat eerst de basis en randvoorwaarden op orde zijn. De reactie daarop – en het antwoord op hoe de route naar inclusief onderwijs er concreet uit gaat zien – volgen in een ‘transitieplan’ dat de staatssecretaris (pas) begin 2027 presenteert. Mijn oproep: zorg in dat plan voor samenhang. Alsjeblieft! Want mooie idealen en vergezichten zijn er wel, maar een totaalvisie op de route naar inclusief onderwijs ontbreekt.
Rommelig en zonder richting
Dit zie ik vaker in politiek Den Haag als het gaat over onderwijs. Van schoolmaaltijden tot basisvaardigheden, van leerlingenvervoer tot huisvesting, van kansengelijkheid en welzijn tot het lerarentekort of huisvesting … Het zijn stuk voor stuk belangrijke onderwerpen, die elkaar kunnen versterken. En die ook allemaal inclusief onderwijs raken.
Maar als we beleid blijven versnipperen, losse interventies lanceren, niet duurzaam werk maken van de écht urgente thema’s en blijven rondstrooien met ‘subsidieconfetti’, dan komen we nooit toe aan die congruente, richtinggevende koers die inclusieve schoolontwikkeling ondersteunt. En die álle kinderen en jongeren ten goede komt.
Loop eens een weekje mee …
Werkelijk waar: als onze scholen zouden werken zoals ‘Den Haag’, dan kregen zij een dikke onvoldoende van de Onderwijsinspectie. En belangrijker nog, ook van ouders en leerlingen.
Onze schoolteams kénnen hun leerlingen en gezinnen. Zij werken vanuit een heldere visie, formuleren ambities voor wat zij kinderen en jongeren willen leren, stemmen hun aanpak en begeleiding daarop af en bieden daardoor een samenhangend onderwijsaanbod en een doorgaande ontwikkelingslijn. Teamleden werken met elkaar samen, evalueren hun handelen en stellen zo nodig doelen bij, in samenspraak met hun leerlingen natuurlijk. Zonder hun doel uit het oog te verliezen: hun leerlingen toerusten voor een betekenisvolle toekomst.
Je zou bijna zeggen tegen politici van elk departement dat zich bezighoudt met kinderen, jongeren en hun gezinnen: loop eens een weekje mee. Daar word je wijzer van!
– Johan van Triest, voorzitter college van bestuur Aloysius Stichting
Reageren? Mail naar communicatie@aloysiusstichting.nl